thumbnail_Picture_20170319_193632332 (1)

Wandelweekend in de Voerstreek

Posted on Leave a comment

Wandelweekend in de Voerstreek

Het wandelweekend in de Voerstreek is intussen achter de rug. Spannend en speciaal om zo een weekend te kunnen en mogen faciliteren. Het is een prachtig en geslaagd weekend geworden. Het weekend was een nieuwe bevestiging om te zien welke diepe connectie je met mensen kan ervaren op een hele korte periode als je je kan en durft openstellen. Heel bijzonder om telkens te zien welke mooie dynamiek kan ontstaan met mensen die je tot voor kort nooit eerder had ontmoet. Het was een weekend waarin alles er kon en mocht zijn. Ik ben heel dankbaar om dit werk te mogen en durven doen en dankbaar om te zien wat in zo een weekend ontstaat. Heel dankbaar voor de mensen die in het weekend aanwezig waren en voor wat het brengt. Dankbaar om via deze weekends ruimte te kunnen en mogen creëren waar mensen werkelijk thuis en zichzelf kunnen zijn. Heel dankbaar om te zien wat het brengt voor iedereen. Een weekend dat aanzet om hiermee verder te gaan en waarvan binnenkort meer weekends en activiteiten volgen.

Warme groet,

Jan

thumbnail_Picture_20170319_193632332 (1)

download (19)

Onderweg

Posted on Leave a comment

Zoals de meesten die mij kennen weten heb ik iets met onderweg zijn. Er is een hunkering diep in mezelf waaruit een verlangen ontspruit naar een nomadisch bestaan. Een diep verlangen om me te wortelen in het onderweg zijn. Om zo van plek tot plek te reizen doorheen de natuur. Mezelf daarbij wortelend in mijn eigen essentie die is gelegen in het huis van mijn lichaam. Waarover ik vorig jaar ook een stuk schreef. http://www.onderweg.one/2016/06/13/thuis/ Het verlangen om onderweg te zijn is heel erg aanwezig nu. Waarna er waarschijnlijk wel weer een moment komt dat ik me opnieuw zal wortelen op een vaste plek. Ik speelde al langer met de droom om van het onderweg zijn en mensen dichter bij zichzelf te brengen mijn job te maken. In de reizen die ik nu organiseer groeit de vrucht van die droom. Daarom heb ik beslist om voor onbepaalde tijd van het onderweg zijn mijn levenspad te maken. Daarmee geef ik gehoor aan een oeroud verlangen dat momenteel weerklinkt uit het diepste van mijn ziel. Een herinnering diep in mezelf die me herinnert aan een nomadisch bestaan.

Vandaag was ik aan het wandelen in de natuur toen ik op een bepaald moment dacht aan het feit dat ik binnenkort weer voor onbepaalde tijd onderweg zal zijn. Ik sloot op dat moment mijn ogen waarna ik het verlangen van dit gegeven in mijn hele lijf voelde stromen. Het beeld van ganzen die in mij altijd het verlangen van onderweg zijn wakker maken kwam daarbij voor mijn ogen. Deze prachtige vogels herinneren me telkens opnieuw aan het verlangen van mijn ziel om op weg te gaan. Op dat moment gebeurde er iets magisch. In de verte op een plek die ik op dat moment niet kon zien hoorde ik het gesnater van een gans. Ik kreeg kippenvel op dat moment. Het voelde alsof die gans die ik hoorde snateren mijn gedachte bevestigde. Alsof het universum het pad dat ik ga bewandelen bevestigde. Dat het de juiste tijd is om mijn dromen te verwezenlijken. Om via de reizen die ik zal organiseren ook mensen de mogelijkheid te bieden om hun droom te verwezenlijken. Het is een weg die ik insla die heel spannend is. Er gebeuren zoveel zaken die ik met mijn rationele verstand niet kan verklaren. Er is echter een dieper weten dat me aanmaant om stappen te zetten. Ik heb het gevoel dat als ik niet bereid ben om te sterven voor mijn dromen ik niet werkelijk geleefd heb. Dat is waar ik nog meer wil voor leven. Via schrijven, reizen en andere activiteiten wil ik mensen dichter bij zichzelf en hun dromen brengen. We verdienen het allemaal om onze dromen te leven. Hoe beangstigend dat soms ook mag zijn om nieuwe en onbekende paden in te slaan. De magie van het leven is echter in het onbekende gelegen.

Intussen heb ik zoals jullie misschien al hebben gezien enkele reizen uitgewerkt. Je kan ze terugvinden via de website van onderweg. De reis van Tui naar Santiago in juni is intussen volzet. Voor het weekend in de Voerstreek is er nog 1 plek vrij. Er is ook een bijkomende groepsreis uitgewerkt begin juli van Santander naar Ribadesella. Daarnaast heb ik vandaag ook een nieuw aanbod uitgeschreven voor 5 trajecten op de camino de Santiago voor persoonlijke wandelcoaching. Dit in de periode tussen 15 juli en 9 september. In die trajecten is het concept om met zijn tweeën samen onderweg te zijn. Je kan alle info lezen via volgende link. http://www.onderweg.one/event/camino-del-norte-wandelcoaching/ Alle reizen kan je vinden via de pagina en via de website http://www.onderweg.one/events/  Tot onderweg ergens.

Warme groet,

Jan

download-17

De ware leraar zit in jezelf

Posted on Leave a comment

De ware leraar zit in je zelf

De voorbije weken heb ik bewust wat tijd gemaakt om diep bij mezelf te voelen welke richting ik verder uit wil met mijn leven. Door contact te maken met de stilte in mezelf. Vanuit het besef dat ik geen leegtes in mezelf kan opvullen met zaken van buiten mezelf. De voorbije jaren heb ik heel wat workshops en opleidingen gevolgd rond persoonlijke groei en bewustzijn. Telkens opnieuw stelde ik daarin vast dat ik diep in mezelf de meeste zaken al wist. Dat er een wijze leraar in mezelf zit waar ik op kan vertrouwen. Er is een wijsheid in mezelf aanwezig die veel groter is dan wie ik als persoon ben. De voorbije tijd krijg ik ook meer en meer visioenen en beelden van vorige levens. Hoe dieper ik contact maak met mezelf hoe meer ik in contact kom met diepere lagen van mezelf. Waardoor ik merk dat mijn persoonlijkheid in dit leven slechts een facet is van iets veel groters. Ik kom meer en meer in situaties terecht waarvan ik voel dat ik ze al eerder heb meegemaakt. Zaken die niet enkel gaan over de Jan in dit leven. Ook over het schrijven voel ik dat dit een ouder stuk van mezelf is. Ik kom ook meer dan ooit mensen tegen die ik al veel langer lijk te kennen op een dieper niveau. Er gebeuren al langer zoveel dingen die ik rationeel niet kan verklaren. Visioenen, ontmoetingen, voorspellingen, inzichten, … Zaken die zich in ieders leven voordoen als je er bewust naar kijkt.

Dit alles is iets wat me tegelijk hoop en angst geeft. Hoop omdat ik voel dat ik werkelijk mijn pad ga en besef dat er veel meer is in dit leven. Dat alles met een reden gebeurt in ieders leven. Angst ook voor wat anderen zullen denken als ik nog meer ga staan voor wie ik ben. Omdat ik zie dat het pad dat ik ga meer en meer indruist tegen de gevestigde paden. Terwijl ik ook besef dat de gevestigde paden van deze tijd ooit vreemde paden waren. Dat er een tijd is geweest waar er veel meer liefde was. Voor mezelf is het ook meer en meer duidelijk waarom ik me als kind zo anders voelde in deze soms harde wereld. Ik zie mezelf nog steeds alleen staan als klein kind op de speelplaats met de vraag wat ik in deze vreemde wereld kwam doen. Hoe ik me voelde leek totaal niet te kloppen met de wereld waarin ik terecht was gekomen. Ik begrijp meer en meer waarom ik me als kind zo voelde omdat het over meer dan dit huidige leven gaat. Ik begrijp nu beter hoe het was om op te groeien in een maatschappij die de mijne niet leek. Ik voelde dat er zoveel zaken zijn die men mij wou aanleren die niet kloppen.

De voorbije jaren ben ik in een fase gekomen dat ik echt vrij wil zijn. Dat ik mijn angsten wil overstijgen. Dat ik de leraar in mezelf nog meer wil volgen en andere mensen ook wil gaan begeleiden om contact te maken met die leraar in zichzelf. Er is zoveel meer in het leven dan wat we met onze rationele geest kunnen verklaren. Bovenal als we vertrouwen op onze innerlijke leraar komen we bij de essentie van het leven. Recent schreef ik hierover een stuk in mijn dagboek over de leraar in je zelf. Zoals zo vaak wanneer ik mijn pen op het papier plaats komen de dingen van zelf. Alsof ik op dat moment op hou te bestaan en ik contact kan maken met iets dat veel groter en ouder is dan mezelf.

De ware leraar zit in je zelf

Een leraar is niet enkel iets of iemand buiten jezelf. Een leraar is niet meer dan een spiegel van iets dat binnen je zelf bestaat. Want wat je voelt en ervaart kan enkel bestaan als het vanuit jezelf komt. Dat betekent dat de ware leraar zowel in de ander als in je zelf zit. Om de ware leraar te voelen dien je daarom werkelijk contact te maken met je zelf. Als je de reis naar binnen maakt kan je contact maken met deze leraar. Daar woont de leraar die in ieder van ons is. We putten immers allemaal uit dezelfde bron. De bron zonder naam, waar alle woorden vervagen en alles met elkaar verbonden is. In deze bron bestaan geen persoonlijkheden of namen op zich. Geen enkele religie ter wereld kan deze bron opeisen. In deze bron loopt alles door elkaar heen. Deze bron is één grote spiegel van de absolute waarheid die we met ons rationeel verstand niet kunnen bevatten. Een spiegel waarvan mensen en gebeurtenissen een bepaald facet vertegenwoordigen. Zo zijn anderen een spiegel voor ons en wij een spiegel voor anderen. In een constante wisselwerking van leerling-leraar zijn. Alles is onderdeel van deze grote spiegel. Die grote spiegel die groter is dan onszelf en waar we tegelijk deel van uit maken want we zijn er allemaal mee verbonden.

Allemaal putten wij als mens uit deze grote bron. De grote uitdaging voor leraars overal ter wereld is dan ook om de mensen in contact te brengen met deze grotere bron in zichzelf. Een goeie leraar leert mensen drinken uit de bron in plaats van ze een beker water uit de bron aan te reiken. Indien niet ontstaat er immers een afhankelijkheidsrelatie omdat de mensen denken de leraar nodig te hebben om te kunnen drinken. Net zoals een kind ooit afscheid dient te nemen van zijn ouders dient een leerling vrij te zijn van zijn leraar. De valkuil van zowel de leraar als de leerling is echter dat deze de leraar ziet als de beker waarlangs wijsheid zich dient vorm te geven. Het is als met een fles water in de winkel kopen. Door het water kan je je dorst lessen. Inherent heeft het water en dorst lessen niks met de winkel waar je het koopt te maken. De winkel is enkel een kanaal waarlangs het water zich een weg naar de mens kan vinden. Stel dat de winkel sluit? Zal je dan als mens stoppen met drinken of ga je een andere winkel zoeken? Stel dat er geen winkels meer zijn? Wat doe je dan? Ga je dan de bron zoeken? Zo is het ook met leraars. Stel dat een leraar sterft waar ga je dan heen? Richt je je daarna naar andere leraars of naar de bron? Dit is een goeie vraag om te stellen. De bron is immers de essentie van alles. De bron is zowel in jezelf als in de ander gelegen. De ware leraar zit dus ook in jezelf. Anderen kunnen voor even je leraar zijn en je helpen om een stukje dichter bij je zelf te komen. Een wijze leraar zal zichzelf niet anders zien dan zijn studenten omdat hij beseft dat hij zelf ook een student is die drinkt uit dezelfde bron waaruit we allemaal putten.

Dit is hoe ik het voor mezelf ervaar. Dat er in het leven enkel richtingaanwijzers zijn om je dichter bij jezelf en zo bij de ander te brengen. De beste leraars om dichter bij mezelf te komen zijn voor mij de natuur, wandelen en de stilte geweest. Dat is ook de reden dat ik ervoor heb gekozen om activiteiten te gaan organiseren met natuurbeleving, wandelen en stilte. Om zo een kader aan te reiken aan mensen om dichter bij zichzelf te komen. De activiteiten zal je binnenkort kunnen volgen via de vernieuwde site van Onderweg via www.onderweg.one. Voel je vrij om je in te schrijven op de nieuwsbrief of het via de website te volgen.

Warme groet en mss tot onderweg eens,

Jan

Open brief voor de vrijheid van de vrouw

Posted on Leave a comment

Open brief voor de vrijheid van de vrouw

De voorbije jaren kom ik erg veel in contact met mensen die afkomstig zijn uit het Midden Oosten. Zowel via vrijwilligerswerk en activiteiten die ik organiseer rond integratie. Ik heb zo heel veel fijne mensen leren kennen, zowel mannen als vrouwen. Het is heel verrijkend om deze mensen te ontmoeten. We kunnen immers heel veel van elkaar leren. De aanzet voor het schrijven van deze open brief is echter iets dat me telkens opnieuw opvalt omtrent de positie van de vrouw. Hiermee trap ik misschien een open deur in. Wat me echter enorm opvalt in het contact met veel vrouwen afkomstig uit het Midden Oosten is het volgende. Heel veel vrouwen krijgen niet de mogelijkheid om vrij te zijn wie ze willen zijn. Het is dan ook iets dat ik via deze weg wil benoemen. Heel veel vrouwen durven immers zichzelf niet zijn. Ze durven vaak ook niet met hun verhaal naar buiten te komen. Ze houden het voor zichzelf. Vaak uit angst om afgewezen te worden door hun familie, cultuur of religie, … . Het is geen alleenstaand verhaal maar een verhaal dat ik ontzettend vaak hoor van meisjes en vrouwen. Ze kunnen vaak niet authentiek zijn. Neem nu het thema van de hoofddoek. Ik heb gemerkt dat naast de vele vrouwen die bewust een hoofddoek dragen heel veel vrouwen eigenlijk als ze zelf konden kiezen geen hoofddoek zouden willen dragen. Veel vrouwen dragen de hoofddoek alleen omwille van de verwachtingen van anderen en niet als een bewuste keuze. Ze dragen een hoofddoek omdat als ze het niet doen ze zullen worden bekeken door de mannen, niet gerespecteerd zullen worden door de gemeenschap, … . Ze geven hun vrijheid op omwille van de verwachting van iets buiten zichzelf. Het grote probleem is dat ze bang zijn om hun verhaal te delen.

Dominantie van de man

Ik heb zelf persoonlijk geen probleem met de Hidjab of de hoofddoek of welk cultureel gebruik dan ook. Zolang het maar een vrije keuze is. Want er zit ook mooie symboliek in culturele gebruiken. De vraag die ik me wel altijd stel ivm de hoofddoek is waarom dient de vrouw een Hidjab te dragen en een man niet? Het is een vraag die ik dan ook stel wanneer ik mensen ontmoet. Ik wil er geen doekjes om winden. De dingen mogen benoemd worden zolang het gebeurt met respect. In het geval van de hoofddoek, waarom de man wel en de vrouw niet? De onderliggende reden van de Hidjab is deels de schoonheid bedekken en voor je partner houden. Waarom dient een vrouw haar schoonheid te bedekken en de man niet? Als de symboliek voor de Hidjab voor beide geslachten hetzelfde zou zijn is het een ander verhaal. Maar in praktijk blijken veel regels enkel voor vrouwen te gelden. Mannen dragen geen hoofdoek, mannen kunnen alles zelfstandig doen terwijl vrouwen veel dingen enkel onder begeleiding van een man kunnen doen, mannen mogen verschillende vrouwen hebben en vrouwen niet, mannen mogen Westerse vrouwen huwen en vrouwen geen Westerse mannen, … . Waarom zijn bepaalde vrijheden niet va toepassing op vrouwen? Ik kan alleen maar vaststellen dat veel vrijheden enkel voor mannen gelden. Dat het begrip vrijheid niet voor beide geslachten hetzelfde is. Ik wil hier niet mee polariseren. Er zijn ook veel mensen uit het Midden Oosten die er een andere visie op hebben en het hangt ook af van streek tot streek. Algemeen is er echter wel een sterke mannelijke dominantie die door de cultuur stroomt. Heel vaak merk ik ook in de verhalen van meisjes en vrouwen een stuk mannelijke overheersing die zelfs neigt naar manipulatie. Iets dat weerklinkt in het verhaal dat ik hoor van veel vrouwen. Veel vrouwen worden beknot terwijl mannen alles mogen. Er heerst vaak een cultuur waarin de man alle regels bepaalt. Wat ook niet onlogisch is want veel religieuze teksten en culturele gebruiken dateren nog uit een tijd waarin het patriarchale systeem alomtegenwoordig was. Wat tot op vandaag nog steeds doorleeft. Ook bij ons in het Westen zie je ergens nog de doorwerking van het patriarchaal systeem waaruit we komen.

Gelijkheid tussen man en vrouw

Streven naar universele gelijkheid tussen man en vrouw. Daar gaat het over. Als er rechten en plichten zijn dan dienen deze van toepassing te zijn op beide geslachten. In een ideale wereld dienen zowel mannen als vrouwen dezelfde vrijheid te kunnen cultiveren. Ik kan alleen maar vast stellen dat er in de culturen in het Midden Oosten vaak nog een grote ongelijkheid is tussen man en vrouw. Ook in het Westen komen we van ver. We hoeven niet zo ver terug te kijken naar een tijd dat er geen stemrecht was voor vrouwen en dat vrouwen geen toegang hadden tot onderwijs. Iets was in vele culturen in het Midden Oosten nog steeds het geval is. Veel vrouwen kunnen daar ook niet naar school of hebben ook geen recht om te spreken … Niet dat er in het Westen volledige gelijkheid is. Als we kijken naar de politiek, naar de topfuncties in bedrijven dan zijn het nog steeds vaak mannen die aan de top staan. Een wereld waarin man en vrouw gelijk zijn daar we dienen naar te streven. We dienen hier ook voor op te komen. Voor een balans tussen man en vrouw.

Een vrije keuze

Via deze weg wil ik het verhaal vertellen van veel vrouwen die ik heb ontmoet die het niet durven vertellen. Vaak uit angst voor de dominantie van de man. Ik ben zelf een man. Een man die van mening is dat iedereen, zowel mannen als vrouwen de ruimte dienen te krijgen om authentiek te zijn. Zo ook dient een vrouw het recht te hebben om een Hijab, een jurk of wat dan ook te dragen. Als het maar een keuze is die vanuit haarzelf komt en waar ze zichzelf in kan vinden. Net zoals dat ook voor mannen van toepassing dient te zijn. Iets doen uit onderdrukking van een ander is niet ok. Als mensen niet authentiek kunnen zijn omwille van de verwachting van de ander dan is er een probleem. In welke vorm dat ook mag zijn. Vrijheid is een basisrecht voor iedereen waarmee we geboren worden. Onszelf ten volle kunnen zijn zonder dat je daarvoor een goedkeuring van de ander nodig hebt is iets wat voor iedereen mogelijk zou moeten zijn.

ea011585e408a32de620c42c1edd830a

Een lach vertelt een universeel verhaal van plezier

Posted on Leave a comment

Een lach vertelt een universeel verhaal van plezier

Gisteren organiseerde ik samen met enkele vrienden een namiddag in het bos voor enkele jongeren die in een opvangcentrum verblijven. Jongeren die afkomstig zijn uit het Midden Oosten en die hun land met hun familie hebben verlaten omwille van oorlog en geweld. Ook al zijn ze hier nu veilig hun toekomst blijft vaak heel erg onzeker. Vaak verhuizen ze van opvangcentrum naar opvangcentrum. Het is dan ook fijn om samen met die jongeren even de natuur in te trekken om te spelen. Om de jongeren daar volledig te zijn openbloeien. Om de lach op het gezicht van een kind te zien dat een universeel verhaal van vreugde vertelt. Dat is het mooiste dat er is. Een levend bewijs dat het niet uitmaakt wie we zijn of van waar we komen. Een lach vertelt immers een verhaal dat we allemaal kennen. Een verhaal waarin woorden overbodig zijn en we allen dezelfde taal spreken. Het is zo verrijkend om mensen van verschillende culturen samen te brengen. We kunnen immers veel leren van elkaar. Het is in de ontmoeting dat we kunnen ervaren dat hoe verschillend we ook zijn aan de oppervlakte dat we tegelijk diep in onszelf gelijk zijn. Dat we allemaal kinderen zijn van dezelfde wereld van waar we ook komen. Ieder kind van waar het ook komt dient de mogelijkheid te krijgen om naar de beste versie van zichzelf te groeien. Om zo te evolueren naar een wereld die grenzen die door mensen werden geschapen te overstijgen. Grenzen zijn immers niet meer dan kaders die we zelf hebben ontworpen. Wanneer we ins ons hart kijken dan kunnen we enkel vaststellen dat deze grenzen niet bestaan.

Bedankt Trees, Marleen, Omar, Maggy, Lars, Dema en alle kinderen om erbij te zijn die dag

dema

De natuur als heilige plek

Posted on Leave a comment

De natuur als heilige plek

De natuur is een plek waar mensen tot rust kunnen komen. Onlangs tijdens een wandeling in het bos zag ik een kinderschoentje dat daar was achtergelaten. Het beeld van dat achtergelaten schoentje werkte in op mij toen ik het zag. Het deed me denken aan het belang van het in stand houden van bossen en plekken waar de natuur ten volle kan worden beleefd. Stukjes natuur die we hoeden voor de huidige generatie en alle generaties die komen. Als je kijkt naar Vlaanderen zijn er nog weinig stukken waar je werkelijk in de natuur kan zijn. De voorbije eeuwen zijn meer en meer bossen verdwenen. Het is in het belang van onszelf en alle toekomstige generaties dat we dergelijke plekken blijven behoeden en creëren. Zodat mensen deze plekken kunnen blijven opzoeken in de toekomst. Het is namelijk op dergelijke plekken dat mensen via de natuur hun eigen natuur kunnen ervaren. Het is een ideale habitat voor kinderen om te spelen, om te wandelen, om gewoon tot rust te komen, om te genieten van de geluiden van de natuur, … . De natuur is een heilige plek die niet zo vanzelfsprekend is als het lijkt. Vaak is het pas als iets wegvalt dat we weten wat we missen. Daarom is het belangrijk om de kracht van iets ten volle beseffen als het er is. Dat is het verhaal dat ik las in die achtergelaten kinderschoen in het bos. Het draagt in zich een uitnodiging om de natuur te eren nu en in de toekomst. De natuur zien als een heilige plek die onlosmakelijk deel uitmaakt van onze eigen natuur. Een plek die we dienen te beschermen.

Herinnering aan mijn vader

Posted on Leave a comment

Herinnering aan mijn vader

Het is intussen bijna 8 jaar geleden dat je besloot om afscheid te nemen van deze wereld. Woorden van afscheid waarvan je weet dat ze ooit komen rolden toen over onze rouwende lippen in een seizoen dat te vroeg leek gekomen. Met de herfstwind werden deze woorden de wereld ingeblazen. Woorden die nu nog steeds weerklinken in de eeuwigheid. Als echo’s uit een ver verleden die een tijdloze boodschap uitdragen.

Net zoals toen jij me als kleine jongen voor het eerst moest loslaten om alleen te kunnen paardrijden heb ik jou moeten loslaten toen je ervoor koos de eeuwige velden in te gaan. Hopelijk heb je daar de rust gevonden. Nu ben je al een tijdje niet langer in deze fysieke wereld maar in ons hart waar geen tijd en ruimte bestaat leef je voor altijd.

Via jou kwam ik ook in contact met het paard. Dat prachtige wezen waar ik me nog steeds enorm tot aangetrokken voel. Je was geen man van veel woorden. Net zoals paarden vertelde je jouw verhaal op jouw unieke manier. Wanneer ik op vandaag diep in het oog van een paard kijk aanschouw ik de herinnering aan jou. Wanneer ik een paard zie galopperen dan zie ik jouw bewegen. Een paard is voor mij een levend gedicht en een levende herinnering aan de levenskracht in alles en aan jou. Dank voor wie je was en ook ook me te laten kennismaken met deze prachtige wezens.

Vandaag was ik op de boekenbeurs en het idee kwam om wanneer ik volgend jaar mijn eerste boek uitgeef dit mede aan jou op te dragen. Als dank omdat je er mede voor hebt gezorgd dat ik de man ben die ik op vandaag ben.

Het ga je goed vader!

Warme groet,

Je zoon Jan

fb_img_1478018092013

Wees gewoon jezelf

Posted on Leave a comment

Wees gewoon jezelf

Het mooiste cadeau dat je jezelf en de wereld kan geven is gewoon jezelf zijn. Om daarbij ook vrij te worden van wat anderen van je denken. Hoe een ander je ziet heb je immers geen invloed op. Het enige dat je kan doen voor jezelf is elke dag opnieuw bloeien naar de beste versie van jezelf. Het is zoals met het bloeien van een bloem. Het maakt niet uit welke naam je een bloem geeft. Bloeien zal ze toch doen. Haar schoonheid is haar geschenk aan de wereld. Als toeschouwer kan je haar schoonheid aanschouwen. De essentie van een bloem kan je echter niet in woorden bevangen. Het kader van de toeschouwer bepaalt hoe die iets bekijkt. De bloem inherent is gewoon zichzelf. Zo is het ook als mens. Als mens kan je ervoor kiezen om gewoon jezelf te zijn. Hoe een ander jouw ziet daar heb je geen invloed op.

bloem-die-bloeit

Crowdfunding boek en blog Onderweg – Jan Moeyaert

Posted on Leave a comment

Crowdfunding boek en blog Onderweg – Jan Moeyaert

https://www.crofun.com/…/boek-en-blog-onderweg-jan-moeyaert…

Hey! Veel van jullie hebben via deze blog al teksten uit mijn eerste nog te publiceren boek zien passeren. Voor de uitgave van mijn eerste boek en het verder bloggen wil ik nu graag beroep doen op crowdfunding. Via de bijgevoegde link kom je op mijn crowdfunding project terecht. Via crowdfunding wil ik geld inzamelen om me verder te kunnen toeleggen op het bloggen en het schrijven van mijn eerste boek dat ik in de loop van volgend jaar ga uitbrengen. De voorbije maanden heb ik me enorm toegelegd op het schrijven via mijn blog. Op vandaag doe ik dit volledig gratis. Om dit in de toekomst ook te kunnen blijven doen dien ik uit het schrijven ook inkomsten te genereren. Vandaar deze crowdfunding actie. Mijn reeds gepubliceerde teksten kan je reeds lezen via de website en de facebookpagina. 

Als je denkt dat mijn teksten een meerwaarde hebben kan je hiervoor een bijdrage doen. Als tegenwaarde kan je dan iets in de plaats terug krijgen. Zoals een persoonlijk gesigneerd boek van de eerste uitgave, een wandelcoachingsessie of een persoonlijke huiskamerlezing.

Via de blog en het boek dat ik aan het schrijven ben alsook met de activiteiten die ik via Onderweg organiseer wil ik via mijn manier bijdragen aan een betere wereld. Ik voel in iedere cel van mijn lichaam dat een belangrijke taak voor mezelf is gelegen in het schrijven over gevoelens en bewustzijn. Dat ik daarin mijn ziel en passie kan leggen. Dat ik mijn kwetsbaarheid op die manier als een kracht de wereld kan indragen. Ik wil hier dan ook volledig voor gaan. Om te schrijven over de essentie van het leven voorbij alle oppervlakkigheid. Om via teksten dingen te spiegelen naar mensen die hen dichter bij henzelf brengt. Want dat is waar het over gaat in de teksten. Als ze iets losmaken bij de lezer en de lezer dichter bij zichzelf brengen dan hebben ze hun doel gehad. Om mensen tevens te laten inzien dat we allemaal een enorm potentieel in ons hebben. Elk hebben we immers onze talenten waarmee we van deze wereld een mooie plek kunnen maken.

Via onderstaande link kan je naar de crowdfunding pagina gaan. Daar kan je kiezen welke beloning je in de plaats wilt. Een persoonlijk gesigneerd boek van de eerste uitgave, een sessie wandelcoaching, een huiskamerlezing of een vrije bijdrage. Alvast heel erg bedankt voor de bijdrage.

https://www.crofun.com/…/boek-en-blog-onderweg-jan-moeyaert…

Warme groet,

Jan

download-11